Hej kochani! :)

Chciałabym opowiedzieć Wam dziś o akcji, w której brałam udział w sobotę (21.05.). Była to kolejna akcja organizowana przez schronisko dla bezdomnych zwierząt w moim mieście. Może pamiętacie post, w którym pisałam Wam o Majówce z Czterema Łapami, w której miałam przyjemność uczestniczyć. Była to wizyta budząca wiele skrajnych emocji. Tym razem było troszkę inaczej, bardziej dynamicznie i pozytywnie. Zobaczcie sami! :)

Akcja "Bieg na 6 łap" to wydarzenie, w którym mogły wziąć udział osoby, które wcześniej zgłosiły taką chęć poprzez formularz na Facebooku schroniska. Można było zarezerwować sobie spacer (trasa 2km) lub bieg (trasa 5km) z pieskiem z listy albo zdać się na łut szczęścia i przejść się lub przebiec ze zwierzakiem, który akurat nam przypadnie.

Ja z moim Ł. zapisaliśmy się szybciutko i dzięki temu byliśmy w pierwszej dziesiątce. Piesków nie rezerwowaliśmy, także byliśmy bardzo ciekawi  jacy kompani nam się trafią.

Gdy przybyliśmy na miejsce okazało się, że jest już naprawdę wiele osób chętnych na spacerki oraz bieganie z psiakami. Ucieszył nas ten fakt! :)

Po wejściu na teren schroniska przekazaliśmy karmę dla piesków i udaliśmy się do rejestracji. Miłe panie przydzieliły nam dwa zwierzaki. Ja pod opiekę otrzymałam psa o imieniu Edi, mój narzeczony miał suczkę o imieniu Lejdi (tak wabiła się moja sunia, która odeszła rok temu).

Mój podopieczny był raczej wycofany, nie bardzo zwracał na mnie uwagę, szliśmy po prostu na spacer, ale jakby nie razem.



Suczka mojego Ł. była bardzo, ale to bardzo płochliwa, najlepiej zerwałaby się ze smyczy i uciekła w siną dal. Musiała doznać wielkiej szkody ze strony człowieka. :(


Gdy już odprowadziliśmy nasze pieski do swoich boksów pomyśleliśmy żeby wziąć na spacerek jeszcze dwa. Kilka czekało na swoją kolej, więc z ochotą wzięliśmy je na smyczki.

Tym razem moją towarzyszką była Nana, suczka rasy husky, mój narzeczony otrzymał jako kompana młodego pieska, kundelka, którego niestety imienia nie mogę sobie przypomnieć.

Moja psina była przemiła i dość spokojna (troszkę ciągnęła od połowy spacerku).




Natomiast piesiek mojego narzeczonego okazał się niesamowicie rozwydrzonym dzieciakiem. ;) Skakał, nie chciał iść na smyczy, trochę się przekomarzał i był ogólnie niesforny. Ale dzieciaki tak mają, więc trzeba mu było to wybaczyć. W końcu się przekonał i szedł w miarę pokornie. ;)


Żałujemy, że mogliśmy wyprowadzić tylko po dwa pieski. Była to dla nas bowiem prawdziwa przyjemność. Mamy nadzieję, że dla psiaków również. Chociaż tak możemy zaangażować się w pomoc dla bezdomniaków.

Wizyta w schronisku jest z jednej strony przykrym i dużo dającym do myślenia doświadczeniem, ale sądzę, że nie warto się przed tym chronić i odcinać, tylko przezwyciężyć emocje, które temu towarzyszą i spróbować chociaż w taki sposób pomóc tym porzuconym, pragnącym tylko i wyłącznie miłości człowieka zwierzętom.

Pozdrawiam! Papa! :)

Cześć! :)

Chciałabym Wam dziś opowiedzieć o mojej wizycie w pewnym wyjątkowym miejscu. Wybrałam się tam z moim Ł. z okazji Rodzinnej Majówki z Czterema Łapami, którą organizowało schronisko dla zwierząt znajdujące się w moim mieście. Zaopatrzyliśmy się w trochę karmy dla psiaków i wyruszyliśmy w drogę. Zobaczcie jak było! :)


Powiem Wam, że takie akcje są naprawdę potrzebne i powinno być ich jak najwięcej. Schronisko wpadło na świetny pomysł zapraszając ludzi na piknik oraz drzwi otwarte. O zdarzeniu dowiedziałam się z Facebooka schroniska. Gdy tylko o tym przeczytałam postanowiłam, że muszę tam pojechać. Los bezdomnych zwierzaków nie jest mi bowiem obojętny i jestem chętna zaoferować im taką pomoc na jaką mnie aktualnie stać. Niestety nie mam możliwości przygarnięcia psa czy kota, ale stwierdziłam, że mogę okazać im swoją troskę i zainteresowanie w inny, również z pewnością przydatny sposób.

Dnia 1 maja zawitaliśmy więc u bram schroniska. Na miejscu okazało się, że przyjechało mnóstwo ludzi! Bardzo się z tego faktu ucieszyłam, widać bowiem było jak wiele osób nie przechodzi obojętnie obok problemu bezdomności zwierzaków. Podczas pikniku było bardzo miło, organizowane były konkursy i zabawy dla dzieci, odbywało się malowanie twarzy w mordki piesków i kotków, na miejscu można było również bezpłatnie zasięgnąć porady lekarza weterynarii, znajdowało się tam też stoisko z przekąskami, tak że widać było, że schronisko zadbało o wszystkie szczegóły organizacyjne.











Oczywiście największą atrakcją, zarówno dla odwiedzających jak i dla psiaków, było wyprowadzanie schroniskowych podopiecznych na spacery! :) Na miejscu było wielu wolontariuszy, którzy z chęcią wydawali pieski w ręce uczestników pikniku i którzy opowiadali o danym zwierzaku, jak się zachowuje na smyczy, jaki ma kontakt z innymi psami, jak długo jest w schronisku, jak ma na imię, czego ogólnie możemy się po nim spodziewać. Było to bardzo cenne, ponieważ mogliśmy wybrać sobie na spacer pieska, z którym wiedzieliśmy, że na pewno damy sobie radę.

My również skorzystaliśmy z przyjemności wyprowadzenia psiaków. Chociaż tyle mogliśmy dla nich zrobić, sprawić aby choć na chwilę oderwały się od swojej szarej rzeczywistości. Wybraliśmy dwa psy: ja wzięłam na smyczkę suczkę o imieniu Lala, mój Ł. zabrał jej kolegę z wybiegu Kojota.














Razem na spacerze dogadywaliśmy się świetnie. :) Pieski były bardzo grzeczne, nie ciągnęły, garnęły się do nas, co chwila sprawdzały czy nadal jesteśmy po drugiej stronie smyczy, pozwalały się głaskać. Te chwile spędzone z nimi były niezapomniane. Strasznie żal było oddawać je wolontariuszowi, ale niestety tak było trzeba zrobić. Stwierdziliśmy, że nie będzie to nasza ostatnia wizyta w tym miejscu. Wkrótce planujemy ponowne odwiedziny zwierzaków. Zaopatrzymy się w karmę i pojedziemy wyprowadzić następne pieski na długi spacer. Będziemy pomagać tak jak tylko możemy.

Z tego miejsca chciałabym zaapelować do Was abyście również odwiedzali swoje schroniska, interesowali się losem bezdomnych zwierząt, pomagali zawożąc im jedzonko, stare koce czy ręczniki. To są rzeczy, których schroniskom najbardziej brakuje. Oczywiście nie wspominam już o środkach finansowych, których brak przede wszystkim. Jeżeli nie możecie jednak w ten sposób pomóc, to pojedźcie i weźcie psiaki na spacer, oddajcie im troszkę swojego czasu, niech poczują, że nie są zupełnie same i że komuś na nich zależy.

To, że takie akcje są potrzebne to niezaprzeczalny fakt. Podczas pikniku swoje domki znalazły aż trzy psy ze schroniska, w tym Kojot, którego właśnie wtedy wyprowadzaliśmy. :)

Ja sama posiadam kota, którego wzięłam 15 lat temu z tego właśnie schroniska. Znalazł u mnie przytulne miejsce, w którym poczuł się bezpiecznie i które jest jego domem. Kiedy go brałam był malutkim, nieopierzonym kociaczkiem. Teraz wyrósł na pięknego kota. Cieszę się, że mogłam zaoferować mu dom i oszczędzić mu życia w schronisku. Mój Pyciek prezentuje się następująco! :)



Muszę przyznać, że wizyta w schronisku dla zwierząt wywołała u mnie bardzo wiele skrajnych emocji, od radości po wielki smutek a nawet złość. Jadąc do takiego miejsca musimy się przygotować, że nie będzie łatwo. Na pewno warto się tam jednak wybrać i podarować coś od siebie bezdomnym zwierzakom.

Pozdrawiam Was serdecznie!